منها : بيان علة حدوث النقص على من ذكر . وجه تسميه در عول شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : ممكنست اينقسم را از يكى از جهات ذيل عول ناميده باشند : الف : يا از [ عول ] به معناى ميل است چنانچه در فرموده حقتعالى آيه ( 3 ) از سوره نساء كه فرموده : ذلك ادنى الّا تعولوا ، به همين معنا آمده است . و چون فريضه مايل به جور بر مستحقين بوده و نسبت بسهام ايشان نقص وارد مىكند لاجرم فريضه را عائل گويند . ب : يا از [ عال الرّجل ] بوده و آن در وقتى گفته مىشود كه عيال و نان‌خورهاى شخص كثير و زياد بوده به طوريكه وى از اداره آنها عاجز باشد و چون سهام در اينجا بر فرائض فزونى دارد از اينرو آن را [ عول ] گفته‌اند . ج : يا از [ عال ] به معناى [ غلب ] است چه آنكه برخى از مستحقين سهام بر بعضى ديگر غلبه نموده و بر آنها نقص وارد مىنمايند . د : يا از [ عالت النّاقة ذنبها ] يعنى ناقه دمش را بلند نمود بوده زيرا فرائض بواسطه زيادى سهم بر ما ترك فزونى پيدا مىكنند . مسلك و طريق اهل بيت عصمت عليهم السلام در مسئله عول سپس مرحوم شارح مىفرماين :